خشک شدن ناگهانی سرشاخهها و جوانههای درختان پسته، به خصوص در فصل بهار، یکی از نگرانیهای جدی باغداران است. این عارضه که اغلب با ریزش گردی شبیه خاک اره همراه است، نشانه حضور یک آفت فرصت طلب و مخرب است :سوسک سرشاخهخوار پسته. بسیاری از کشاورزان با مشاهده این خسارت، بلافاصله به سراغ سمپاشیهای پرهزینه میروند، اما اغلب نتیجه دلخواه را نمیگیرند و هر سال با همین مشکل مواجه میشوند. پرسش اصلی اینجاست: چگونه میتوانم بدون سمپاشیهای پرهزینه و مکرر، خسارت سوسک سرشاخهخوار را به طور مؤثر کنترل کنم؟
پاسخ در یک کلمه خلاصه میشود: «پیشگیری». این آفت یک شکارچی فرصت طلب است که درختان ضعیف را هدف قرار میدهد. با درک زیست شناسی این حشره و به کارگیری روشهای هوشمندانه زراعی و مکانیکی، میتوان جمعیت آن را به طور چشمگیری کنترل کرد و سمپاشی را تنها به عنوان آخرین راه حل در نظر گرفت.
برای مبارزه مؤثر، ابتدا باید دشمن را به خوبی شناخت. سوسک سرشاخهخوار پسته با نام علمی Hylesinus vestitus یا Chaetoptelius vestitus، آفتی است که هم حشرات کامل و هم لاروهای آن به بخشهای مختلف درخت آسیب میزنند.
این سوسک تنها یک نسل در سال دارد و شناخت چرخه زندگی آن، کلید کنترل غیرشیمیایی است:
خسارت این آفت در دو مرحله اتفاق میافتد:
نکته کلیدی در مدیریت سوسک سرشاخهخوار این است که این آفت به شدت به درختان ضعیف تمایل دارد. درختانی که تحت تنش خشکی، کمبود مواد غذایی یا بیماری هستند، بوی خاصی از خود متصاعد میکنند که برای این سوسک ها جذاب است. همچنین، شاخههای تازه هرس شده که در باغ رها میشوند، بهترین مکان برای تخمگذاری و زمستان گذرانی این آفت هستند. بنابراین، مدیریت سلامت باغ و بهداشت آن، مهمترین اصل در کنترل این آفت است.
مبارزه با این آفت، بیش از آنکه به سمپاش نیاز داشته باشد، به مدیریت صحیح باغداری وابسته است. با دو راهکار ساده اما حیاتی میتوان جمعیت این آفت را به زیر سطح زیان اقتصادی رساند.
قویترین و پایدارترین روش مبارزه، پیشگیری از طریق تقویت درختان است. درخت سالم و قوی، توانایی دفاع از خود در برابر آفات را دارد و برای سوسک سرشاخهخوار جذاب نیست.
این روش که بر اساس رفتار طبیعی آفت طراحی شده، یک راهکار بسیار موثر، ارزان و بدون نیاز به سم است. از آنجایی که حشره ماده برای تخمگذاری به چوب های تازه هرس شده و نیمه خشک علاقه دارد، میتوان از این رفتار علیه خودش استفاده کرد.
سمپاشی باید آخرین گزینه و تنها در صورت طغیان شدید آفت و زمانی که روشهای دیگر کافی نبودهاند، انجام شود. مبارزه شیمیایی فقط علیه حشرات کامل مؤثر است و زمانبندی آن نقشی حیاتی در موفقیت عملیات دارد.
سمپاشی باید دقیقا در زمان اوج خروج حشرات کامل از پناهگاههای زمستانه و قبل از نفوذ آنها به سرشاخههای جوان انجام شود. این زمان معمولا در اردیبهشت ماه است. دو نوبت سمپاشی به فاصله ۱۵ روز میتواند جمعیت حشرات بالغ را به طور موثری کنترل کند.
برای افزایش اثربخشی سم و پوشش بهتر درخت، استفاده از یک فرمولاسیون ترکیبی توصیه میشود. این ترکیب شامل سم حشره کش، نفت و صابون محلولپاشی است.
سوالات متداول
سموم تماسی-گوارشی مانند فنیتروتیون و کلرپیریفوس علیه حشرات کامل این آفت مؤثر هستند. اما نکته مهمتر از نوع سم، زمانبندی دقیق سمپاشی (در اردیبهشت ماه) و استفاده از فرمولاسیون ترکیبی با نفت و صابون برای افزایش کارایی است.
این دو آفت کاملا متفاوت هستند. سوسک سرشاخهخوار به جوانهها و شاخههای نازک حمله میکند، در حالی که لارو سوسک طوقهخوار (کاپنودیس) از ناحیه طوقه و ریشههای اصلی درخت تغذیه کرده و میتواند باعث خشک شدن کامل درخت شود.
سمپاشی به تنهایی یک راه حل موقتی است و جمعیت آفت را در بلندمدت کنترل نمیکند. از آنجایی که منبع اصلی آفت، شاخههای هرس شده و درختان ضعیف هستند، بدون اجرای روش تلهگذاری با چوب و تقویت درختان، هر سال با مشکل مواجه خواهید شد.
درختان سالم و قوی مکانیسمهای دفاعی طبیعی در برابر آفات دارند. تغذیه مناسب با کودهای کامل و تقویتی مانند کودهای حاوی آمینواسید، درخت را قادر میسازد تا در برابر حمله اولیه آفات مقاومت کرده و برای آنها جذابیت کمتری داشته باشد.
عضویت در خبرنامه بهرشد کویر رفسنجان