مشاهده شیره سیاه و چسبناک روی تنه درخت پسته، یکی از نگران کنندهترین صحنهها برای هر باغداری است. این علامت که اغلب در ناحیه طوقه (محل اتصال تنه به ریشه) دیده میشود، زنگ خطری برای یک بیماری ویرانگر به نام گموز پسته یا پوسیدگی طوقه است. بسیاری از باغداران با این پرسش مواجه هستند: «علت شیره سیاه روی تنه درخت پستهام چیست و چگونه آن را درمان کنم تا درخت خشک نشود؟
گموز پسته که به آن انگومک یا شیره سیاه نیز میگویند، یک بیماری قارچی است که اگر به موقع تشخیص داده و درمان نشود، میتواند به سرعت منجر به مرگ درخت شود. اما خبر خوب این است که با تشخیص دقیق، اقدامات پیشگیرانه صحیح و یک برنامه درمانی دو مرحلهای هوشمندانه، میتوان این بیماری را به طور کامل کنترل و درختان ارزشمند خود را نجات داد.
بیماری گموز پسته یکی از مهمترین بیماریهای خاکزاد در باغات پسته است که توسط گونههای مختلفی از شبه قارچ فیتوفترا (Phytophthora) ایجاد میشود .این عامل بیماریزا در خاک زندگی میکند و عاشق رطوبت است. شرایطی مانند آبیاری غرقابی، بافت سنگین خاک و ایجاد زخم در ناحیه طوقه، بهترین فرصت را برای حمله این قارچ به درخت فراهم میکند
قارچ فیتوفترا از طریق آب آبیاری، خاک آلوده و ابزارهای کشاورزی منتقل میشود. این قارچ به ناحیه طوقه و ریشههای اصلی درخت حمله کرده و با تخریب بافت آوند آبکش، مسیر انتقال مواد غذایی در درخت را مسدود میکند. در نتیجه، درخت به تدریج ضعیف شده و از بین میرود.
تشخیص سریع، کلید درمان موفقیت آمیز گموز است. علائم این بیماری به دو دسته اولیه و پیشرفته تقسیم میشوند.
اولین و مشخصترین علامت بیماری، مشاهده تراوش شیره یا صمغ از ناحیه طوقه، کمی بالاتر از سطح خاک است.
اگر بیماری در مراحل اولیه کنترل نشود، علائم عمومی در کل درخت ظاهر میشود:
همیشه پیشگیری بهتر از درمان است. با رعایت چند نکته ساده مدیریتی میتوان تا حد زیادی از ابتلای باغ به بیماری گموز جلوگیری کرد.
مهمترین عامل برای فعالیت قارچ گموز، رطوبت پایدار در اطراف طوقه است.
در صورتی که درختی به گموز مبتلا شده باشد، باید یک برنامه درمانی دوگانه را فورا اجرا کرد. این برنامه همزمان سیستم دفاعی درخت را از داخل تقویت کرده و عامل بیماری را به صورت موضعی از بین میبرد.
فسفیت پتاسیم یک ترکیب منحصربفرد است که نقش یک "واکسن" را برای گیاه ایفا میکند. این ماده یک قارچکش مستقیم نیست، بلکه یک القا کننده مقاومت سیستمیک است.
یون فسفیت پس از جذب توسط گیاه، در سراسر بافت های آن حرکت کرده و سیستم دفاعی طبیعی گیاه را فعال میکند. این کار باعث تولید موادی به نام فیتوالکسینها میشود که ترکیبات ضد میکروبی طبیعی هستند و گیاه را در برابر حمله قارچ فیتوفترا مقاوم میسازند. این روش درمانی، کل درخت را از ریشه تا برگ در برابر بیماری مقاوم میکند.
همزمان با تقویت درونی درخت، باید به صورت فیزیکی با قارچ در محل آلودگی مبارزه کرد.
برای اجرای موفق برنامه درمانی دو مرحلهای، استفاده از محصولات استاندارد و با کیفیت ضروری است. شرکت «به رشد» دو محصول تخصصی را برای این منظور ارائه میدهد:
محصول فسفوکا (PHOSPHOKA) از شرکت به رشد، یک کود مایع با غلظت بالای فسفیت پتاسیم است که به طور تخصصی برای مدیریت بیماری گموز طراحی شده است.
برای مرحله درمان موضعی، محصول بردوماکس از شرکت به رشد، یک قارچکش و باکتریکش تماسی بر پایه مخلوط بردو است که گزینهای ایدهآل برای پانسمان زخمهای گموز میباشد.
سوالات متداول درباره بیماری گموز پسته
هیچ سمی به تنهایی "بهترین" نیست. مؤثرترین رویکرد، یک برنامه ترکیبی است: استفاده از یک قارچکش سیستمیک مانند فسفیت پتاسیم (فسفوکا) یا فوزتیل آلومینیوم (الیت) برای فعال سازی دفاع درونی گیاه، و همزمان، درمان موضعی زخم با قارچکشهای مسی مانند مخلوط بردو (بردوماکس).
بله، عامل بیماری در خاک زندگی میکند و میتواند از طریق آب آبیاری، جابجایی خاک آلوده با ادوات کشاورزی و یا حتی کفش کارگران از یک درخت به درخت دیگر و از یک باغ به باغ دیگر منتقل شود.
پیشگیری باید در تمام طول سال با مدیریت صحیح آبیاری انجام شود. اما بهترین زمان برای درمان موضعی، فصلهای خشک سال (بهار و تابستان) است که فعالیت قارچ کمتر است. محلول پاشی با ترکیبات سیستمیک مانند فسفیت پتاسیم نیز بهتر است در اوایل فصل رشد (اردیبهشت) انجام شود.
علت اصلی بیماری، فعالیت قارچ فیتوفترا است. اما عامل محرک و اصلیترین دلیل شیوع آن، رطوبت بیش از حد و ماندگار در ناحیه طوقه و ریشه درخت است. بدون رطوبت، این قارچ قادر به فعالیت و ایجاد آلودگی نیست.
عضویت در خبرنامه بهرشد کویر رفسنجان